De overheid stuurt op verduurzaming. Wie betaalt?

Hoe het Nederlandse klimaatbeleid de rekening verdeelt

Nederland heeft zich met de EU verbonden aan stevige klimaatdoelen: een CO₂-reductie van 55% in 2030 en klimaatneutraal in 2050. Om dat te bereiken stuurt de overheid via regelgeving, subsidies en heffingen. Maar één vraag wordt vaak overgeslagen: wie betaalt eigenlijk de rekening?

De vervuiler betaalt — in toenemende mate

Het Europese ETS-systeem (Emission Trading System) maakt uitstoot duurder. Bedrijven die fossiele brandstoffen leveren of industrieel produceren, moeten emissierechten kopen om hun CO₂ te mogen uitstoten. De prijzen daarvan stijgen jaarlijks, en dat voelen brandstofleveranciers in hun marges.

Daar bovenop is er de Nederlandse bijmengverplichting: brandstofleveranciers moeten een steeds groter aandeel duurzame energie in hun productaanbod meenemen. Lukt dat niet via biobrandstoffen of waterstof, dan moeten ze het compenseren door ERE-certificaten (Emissiereductie-Eenheden) op te kopen van partijen die wél duurzame energie aan vervoer leveren.

De vergroener krijgt iets terug

Precies daar zit de andere kant van het verhaal. Wie minder uitstoot — bijvoorbeeld door elektrisch te rijden in plaats van op benzine — creëert die ERE-certificaten. Sinds 1 januari 2026 kunnen ook particulieren, VvE's en kleinere bedrijven daarvan profiteren via inboekdienstverleners. Wat je vroeger gewoon weggaf (de vermeden CO₂-uitstoot van je laadbeurten), levert nu structureel geld op.

Geen subsidie, maar marktwerking

Het interessante aan het ERE-systeem: het is geen subsidiepot van de overheid. Het geld komt direct van de brandstofleveranciers, gedreven door wetgeving die hen verplicht om te compenseren. Dat maakt het stabieler dan typische subsidieregelingen die geregeld worden bijgesteld of stopgezet.

Voor wie elektrisch rijdt en thuis of op het bedrijfsterrein laadt, betekent dat: een nieuwe, structurele inkomstenstroom — gefinancierd door de partijen die de uitstoot veroorzaken.

Wat kun je ermee?

Als laadpaaleigenaar zit je aan de kant van de vergroener, die hier dus ook wat voor terug krijgt. Dat is een positie die voorheen niet bestond — onder het oude HBE-systeem was deelname in de praktijk alleen weggelegd voor grote partijen (bedrijven). Met de komst van ERE en de inboekdienstverleners is dat veranderd. De netto opbrengst voor de laadpaaleigenaar ligt in 2026 op ongeveer 12 cent per geladen kWh.

Meer weten over hoe het ERE-systeem werkt? Op laadbalans.nl lees je hoe je je laadpaal kunt aanmelden en wat het concreet voor jou kan opleveren.

👉 [Lees meer op laadbalans.nl] → /